SKADI NA GRANI

  Przygodę ze Szlakiem Zamków Piastowskich pierwotnie podjęłam w formie pieszej . Niestety drugiego dnia wędrówki musiałam szlak opuścić. Końcowym punktem tej próby stał się pięknie położony na  stromym brzegu Jeziora Modrego Gościniec PTTK "Perła Zachodu" . Tato już po mnie jechał, a w trakcie czekania, próbowałam  przy pomocy smakołyków jakie oferuje kuchnia, podnieść z kolan swój parszywy nastrój. Zamówiłam ciepły posiłek z deserem i jednocześnie szukałam w głowie odpowiedzi na pytanie "co dalej?" . Stopy miałam w katastrofalnym stanie, byłam tak naprawdę wyłączona z dłuższych wędrówek na co najmniej miesiąc. Co robić przez ten czas, zanim wszystkie rany się zagoją?  

Czas rozpocząć kolejny sezon i kontynuować eksplorację lokalnych szlaków rowerowych na Dolnym Śląsku.  Swoje "misjo-wyzwanie" rozpoczęłam w zeszłym roku. Znalazł się wtedy czas i chęci na przejechanie dwóch, bardzo fajnych tras, których opis jest już dostępny na blogu: Obwodnica Jeleniogórsk a  oraz Szlakiem Zamków . Temperatury w ciągu dnia utrzymują się już powyżej 15 stopni Celsjusza, a dla mnie oznacza to, że  czas już najwyższy schować narty do szafy, a w zamian zastąpić je rowerem. A nic lepiej nie poleca się na początek wiosny i rozruszanie kości, jak rejony Pogórza i Gór Kaczawskich! Rozległe, niezaburzone przesadną zabudową tereny z widoczkami na górki i pagórki, które dodatkowo są wypełnione wszędobylską żółcią. Rower, kwitnące rzepaki i rozległe panoramy - zapraszam na Waloński Szlak Rowerowy!

  "Obwodnica Jeleniogórska" to oznakowany* szlak rowerowy w formie ogromnej pętli przekraczający nieco 100 km. Stanowi całkiem ciekawą propozycję na jednodniowe wyzwanie jak i weekendową wycieczkę rowerową z noclegiem. My wybraliśmy drugą opcję, ale żeby nie dociążać się z bagażem, tym razem zrezygnowaliśmy z tzw. formy bikepackingowej. Zabraliśmy ze sobą tylko plecaki rowerowe, rezerwując nocleg mniej więcej w połowie dystansu. Na trasie najbardziej ciekawił nas stan oznakowania oraz rodzaj nawierzchni. O widoki natomiast nie martwiliśmy się wcale, gdyż przebieg trasy przecina wszystkie pasma górskie okalające Kotlinę Jeleniogórską.

  Zbliżający się koniec lata - tego kalendarzowego jak i astronomicznego, a jednocześnie wciąż panująca bardzo przyjemna pogoda, nakierowały nasze myśli, abyśmy może w końcu rozpoczęli już dawno przyklepany "w kajecie" projekt przejazdu lokalnych szlaków rowerowych. Nie ma to jak zabierać się za temat kiedy ku końcowi chyli się sezon na dwa kółka! 😉

Takie odkrywanie perełek uwielbiam! Takie górskie trasy rowerowe najbardziej lubię! 4 godziny na rowerze, a ja załadowałam siły witalne i entuzjazm do poziomu 100%. Co takiego się stało na rowerowej "Pętli Gór Kruczych"? Po prostu zagrało (w końcu!) wszystko! Zwłaszcza, że w ostatnim czasie ciągle przytrafiało się coś trochę nie pomyśli...

  Nieopodal Obiszowa - wioski w gminie Grębocice, u podnóża  Wzgórz Dalkowskich, od kilku dobrych lat funkcjonuje Bike Park Obiszów. Jest to przygotowana i oznakowana trasa MTB, która co ciekawe od kilku edycji stanowi jedno z miejsc organizacji najpopularniejszych polskich imprez rowerowych z pod szyldu "Bike Maraton". Miejscówkę odkryłam niedawno, szukając najbliższych mi terenów "za domem", które nadawałaby się na regularne wyprowadzanie mojej Intrygi na spacerki czy po prostu na dobry trening rowerowy po pracy, by później już na prawdziwych górskich rowerowych wyrypach nie łapać galopującej zadyszki na pierwszym możliwym podjeździe.

  Wiosna w Polsce bezsprzecznie kojarzy się nie tylko z bocianami, ale także z kwitnącym rzepakiem. Lubię ten czas! Intensywny, żółty kolor dobrze nastraja i daje dowód, że przez najbliższe kilka tygodni, długość trwania dnia będzie zwyciężać nad nocą! O Wzgórzach Włodzickich myślałam już od jakiegoś czasu. Nigdy tam nie byłam, a ilość wież widokowych (jest ich aż cztery!) usytuowanych w niedalekiej od siebie odległości, dodatkowo uatrakcyjnia i zachęca, by zainteresować się tematem bliżej.

Ze Szlakiem Wygasłych Wulkanów miałam już rowerowo do czynienia dwa razy. Nigdy jednak nie chwaliłam się relacjami z podjętych prób, bo obie zakończyły się podkuleniem ogona i powrotem tego samego dnia do domu z domieszką rozczarowania. Co było przyczyną? Brak oznakowania w istotnych miejscach oraz zaawansowane zakrzaczenie bądź tereny ogrodzone, przez które notabene przebiegał szlak. A ja wymyśliłam sobie, że koniecznie chcę przejechać całość w oryginale, więc strzeliłam na szlak focha! Stan rzeczywisty  Wygasłych Wulkanów mnie po prostu przerósł. Odebrał mi przyjemność z jazdy na rowerze, ba! nawet gdybym zdecydowała się na wersję pieszą, to wrażenia wciąż miałabym takie same. Machnęłam więc ręką i uznałam, że nie pojawię się na szlaku po raz trzeci, dopóki nie zostaną wprowadzone jakieś zmiany/porządki. To najbliższy szlak długodystansowy od mojego miejsca zamieszkania. Cały czas jednak swędziało mnie na wątrobie, by zgarnąć go do swojego górskiego CV. Cierpliwie czekałam, aż...

Tak miło spędzony dzień na rowerze zawdzięczam.... aplikacji mapy.cz! Często przed spaniem odpalam sobie w smartfonie mapy online i po prostu przeglądam różne górskie obszary. Nie pierwszy już raz dzięki nim odkryłam coś interesującego! Zazwyczaj zaczyna się od nieznanego mi nazewnictwa  jakiegoś szlaku (przy maksymalnym powiększeniu wyświetlają się szczegóły terenu), a potem zgłębiam temat już w przeglądarce internetowej. Tak właśnie odkryłam 1-Karkonoski Edukacyjny Szlak Rowerowy! Zapraszam na przejażdżkę z widokiem na Śnieżkę! 

Sudety są wręcz doskonałym celem rowerowych wycieczek. Umiarkowane stromizny i gęsta sieć leśnych szutrówek, powodują, że tereny te nawet bez wytyczonych szlaków rowerowych prezentują się niezwykle atrakcyjnie dla kolarzy górskich. Mimo to, w ostatnich latach obserwuję gwałtowny przyrost przygotowanych tras, a hitem są ścieżki typu single track*. Część z nich powstaje nieoficjalnie, bez jakiegokolwiek rozgłosu. Często uchodzą one naszej uwadze. Jednak nawet oficjalnym trasom brakuje niejednokrotnie solidnego marketingu i dopiero gruntowne przeczesanie czeluści Internetu uświadamia, jak wiele nowych single tracków pojawiło się w ostatnim czasie. Dla ułatwienia Wam wyboru, a także oszczędzenia  mozolnego  wyszukiwania informacji, przygotowałam dla Was to zestawienie.

Rudawy są pasmem górskim leżącym w północnych Czechach i południowo-wschodnich Niemczech (Saksonia) . Zajmują dość spory obszar (ok 150 km długości i ok 40 km szerokości). Erzgebirge (niem.), Krušné hory (cz.), Ore Mountains (ang.) - pod takimi nazwami kryją się Rudawy w innych językach. U nas są Rudawy, które mogą mylić się z innymi – Rudawami Janowickimi. Nazwa pasma odnosi się do bogatych pokładów rud i kruszców srebra, cyny, żelaza i miedzi. Cały obszar związany jest z długoletnią historią górnictwa. Najwyższym szczytem Rudaw jest czeski Kl íno vec (niem. Keilberg) 1244 m n.p.m., miano najwyższego po stronie niemieckiej dzierży Fichtelberg 1215 m n.p.m. W Rudawach jest silnie zakorzeniona sztuka ludowa w postaci bożonarodzeniowego rękodzieła. Takie symbole jak dziadek do orzechów czy kadzidełka w formie drewnianego ludzika powstały właśnie w saksońskich Rudawach!

W Górach Bardzkich byłam raz. Jedyną motywacją by się w nich pojawić był czas zdobywania Korony Sudetów. W wykazie bowiem najwyższą górą tego pasma jest Kłodzka Góra. Samą wycieczkę, która trwała cały dzień i okraszona była raczej deszczową aurą wspominam bardzo mile, ale po przyjeździe do domu aż do teraz nie miałam żadnego „interesu” by poznać ten rejon dogłębniej i powędrować innymi, mniej znanymi szlakami. Znajomość z Bardzkimi ograniczyłam więc w sumie do jednej góry i przez tyle czasu wcale się źle z tym faktem nie czułam.

Jest godzina 19:30. Właśnie wpadam do domu po 12-godzinnym dyżurze. Plecak oraz rower czekają już podszykowane od dwóch dni, ale jeszcze brakuje kilku elementów, które dopakowuje Damian. Łykam w biegu bułkę i słucham ostatnich instrukcji oraz porad związanych z ewentualną awarią roweru. Na pożegnanie otrzymuję w łapę bilety oraz buziaka w czoło. Mój rowerowy czelendż właśnie się rozpoczyna. Po 10 minutach od wyjścia z domu, jestem na dworcu kolejowym. Ładuję się z rowerem do pociągu, daję znać smsem swojej towarzyszce, że jestem w drodze do Wrocławia zgodnie z planem. Niecała godzina jazdy mija mi na rozmyślaniu...

Od dłuższego już czasu mieliśmy w planach wybrać się na górski wypad rowerowy w formie bikepackingu z nocowaniem w terenie. Bikepacking najogólniej rzecz wyjaśniając to rowerowa odmiana trekkingu jednak bez użycia sakw i z takim ograniczeniem bagażu, ażeby jazda wciąż była przyjemnością. Przynajmniej jak tak rozumiem to słowo :-) Bardzo znanym motywem na takiego rodzaju wyprawę jest TransAlp. Jest to ogólne określenie na wielodniową rowerową wyprawę przez Alpy (wysokogórska jazda po szlakach i ścieżkach). Zainspirowani taką formułą, postanowiliśmy ją przenieść na nasze sudeckie pagórki, dość mocno ją kompresując.

Odkąd spodobała mi się jazda rowerem po górach, wieczorami, zwłaszcza kiedy sezon w pełni, biorę sobie czasem mapę konkretnego pasma i analizuję je pod kątem dwóch kółek. Masyw Śnieżnika plasuje się w tym temacie w czołówce, dysponując dość dobrą siecią ścieżek rowerowych. Już od dłuższego czasu chciałam tam w końcu pojawić się ze swoim Skajkiem. Tamtejsze szlaki czy ścieżki przemierzyłam pieszo już parokrotnie, natomiast aspekt rowerowy był jak Tabula rasa. Wielokrotnie pisałam, o tym że jeżdżąc na rowerze nawet po znanych okolicach, wszystko odbiera się zupełnie inaczej.

Shame on you, Skadi! Kolejny już górski rok mija, a Ty nadal nie znasz czeskich Karkonoszy, bo jak już nadarzy się jakaś okazja by pojechać w tamte strony, to wciąż wałkujesz tylko ich polski wariant. Mniej więcej takie oto zarzuty są mi stawiane przez myśli kłębiące się w mojej głowie. Tak, wstyd! Paradoksalnie to co najbliższe okazuje się być dalekie. Krótki wypad w Rychory spowodował jednak w ostatnim czasie większą mobilizację do tego by w końcu wybrać się na czeską stronę mocy w pełni, a nie tylko w celu co najwyżej wędrowania grzbietem Karkonoszy, gdzie jedną nogą jest się w Polsce, a drugą w Czechach. 

Jest taka kraina w Polsce, która rozciągnięta pomiędzy Częstochową a Krakowem stanowi jeden z najpiękniejszych zakątków naszego kraju. Zbudowana ze skalistych wzgórz, wapiennych ostańców, wąwozów, jaskiń. Unikalna pod względem krajoznawczym, historycznym i przyrodniczym. Idealna na spędzenie fantastycznego weekendu. Raj dla turystów, rowerzystów, wspinaczy. O czym mowa? Oczywiście o Jurze !

Uwielbiam Rudawy Janowickie! To pasmo górskie położone w zachodniej części Sudetów. Słynie przede wszystkim z bardzo ciekawego rejonu wspinaczkowego. Nie jeden polski himalaista miał tam swoje początki i na zawsze już związał swoje życie z górami. Tuż obok Jury, Rudawy są mekką polskich wspinaczy. Miejsce pod tym względem wciąż się rozwija. Powstają nowe drogi, a te które istnieją są na nich montowane ringi i stanowiska zjazdowe, by móc wspinać się w stylu sportowym, a nie tylko na wędkę. Prężnie także w sezonie działa Tabor Pod Krzywą .

Po tym jak poznaliśmy (s)twory jakimi się single w Izerach , postanowiliśmy obadać kolejną tego typu miejscówkę, ale w innym rejonie. Co prawda chcieliśmy pojechać w jakieś wyższe góry, ale pogoda w maju była za mało stabilna na jakieś poważniejsze akcje – stąd padło na ciąg dalszy zdobywania Sudetów na rowerze. Jeszcze przed przekręceniem kluczyków w stacyjce, mieliśmy świadomość, że czekać na nas będzie raczej jesienna aura i to niestety nie w złotych i słonecznych barwach. Temperatura poniżej 10 stopni, silne wietrzysko i welony chmur z przelotnymi opadami deszczu. Wiosna gdzieś zniknęła!

Kiedy masz już górski rower, zaczynasz szukać tras, które mogłyby w pełni pokazać możliwości twojego dwukołowca. Przeglądasz internety w celu zdobycia wiedzy, przy okazji zaczynasz przyswajać nowe, dotychczas wcześniej nieznane słownictwo i pojęcia. Głowa robi się kwadratowa, gdy uświadamiasz sobie jak niewiele wiesz i jak fizyka wpływa na jazdę. Przeglądasz kolejne strony internetowe czy blogi rowerowe, gdy nagle wujek Google ukazuje w propozycjach hasło single track. Co to takiego?